Jak wychować asertywne dziecko?

Swoich dzieci uczymy rozmaitych rzeczy. Mówić „proszę” i „dziękuje”, bycia uprzejmym, poszanowania dla innych. Wiele z nas zapomina jednak o asertywności.

Wyobraź sobie sytuacje: Jesteś ze swoją pociechą w piaskownicy, obserwujesz jak Twoje dziecko się bawi, jest uśmiechnięte i zadowolone. Piękny widok dla każdego rodzica, prawda?

Jednak w pewnym momencie cały obraz ulega zmianie, do zabawy dołącza się rówieśnik i postanawia wyrwać Twojemu dziecku łopatkę i ją zabrać. Pociecha nie reaguje, nie płacze, nie jest zdenerwowana, tylko patrzy ze smutkiem na utracony „skarb”.

Wiesz co czuje Twoje dziecko, więc też czujesz się z tym źle. Najgorsza nie jest jednak strata, ale brak reakcji ze strony brzdąca.

Właśnie w takich sytuacjach powinno zastanowić się nad tym jak wychować asertywne dziecko. Jest to umiejętność, która na pewno zaprocentuje w przyszłości. Pociecha będzie bardziej pewna siebie, nie da sobie zrobić krzywdy i co najważniejsze, będzie w siebie wierzyć.
 

asertywne dziecko
 

Kilka podpowiedzi od nas:

1)      Być asertywnym samemu. Dzieci „podłapują” wzorce z domu i później, w przyszłości według nich postępują, często to, czego nauczą się jako maluchy, zostaje na całe życie. Jeżeli w rodzinnych relacjach każdy może swobodnie wyrażać swoje uczucia i potrzeby, jest ogromna szansa, że pociecha będzie robić to samo – nie tylko przy rodzicach.

2)      Pozwól dziecku się wypowiadać. Daj poczucie szacunku i tego, że głos najmłodszych także się liczy. Na pewno znasz popularne przysłowie: „Dzieci i ryby głosu nie mają”, które może i Tobie zdarzyło się to słyszeć w dzieciństwie. Jeżeli będziesz dyskryminować swoją pociechę, nie miej potem do niej pretensji, że nie jest asertywna. Oczywiście nie chodzi nam o poważne sytuacje, takie jak decydowanie o budżecie domowym, ale o małe rzeczy, daj dziecku wybrać co chce zjeść w restauracji, albo wypowiedzieć się w sprawie wspólnego wyjazdu na wakacje.

3)     Konstruktywna krytyka. Jeżeli na przykład Twoje dziecko Cię uderzy, zamiast mówić „przestań to robić, jesteś niedobry/niedobra”, uargumentuj swoją krytykę. Powiedzenie: „przestań to robić, mamusię to boli” jest o wiele skuteczniejsze i nie rani uczuć, a przekazuje to samo. Dziecko również nauczy się przekazywać swoje racje w podobny sposób.

4)     Wytłumacz reguły. Jeżeli chcesz, aby brzdąc zjadł śniadanie, a ten pyta dlaczego, pod żadnym pozorem nie odpowiadaj: „bo tak”.  To dużo gorszy sposób niż: „musisz zjeść śniadanie, bo wtedy będziesz miał/miała więcej siły na zabawę później”.

5)     Obserwuj otoczenie dziecka. Jeżeli zauważysz, że Twoje dziecko bawi się w nieodpowiednim towarzystwie, w którym jest wyśmiewane, albo w inny sposób krzywdzone, spróbuj za pomocą konsultacji z latoroślą przekonać je do zmiany otoczenia. Natomiast jeżeli zauważasz, że koledzy dziecka są sympatyczni, wspieraj tą przyjaźń.

Wychowanie asertywnego dziecka to kluczowy element nauczania, o którym jednak mało się mówi. Stosując nasze metody, pociecha będzie mniej podatna na wykonywanie zachcianek innych wbrew swojej woli. Jeżeli znajdzie się w konfliktowej sytuacji, będzie wiedzieć co robić i nie będzie się na siłę męczyć w złym towarzystwie. Nie mówimy, że Twoja latorośl nie będzie popełniać błędów, bo z pewnością będzie, uzyska jednak umiejętność, która pozwoli jej wrócić do domu i śmiało opowiedzieć o trudnej sytuacji, wyciągając z niej naukę. 

Wszystko przeczytane? A może by tak zrobić test asertywności